B-crew blogt | Sue-Anne: ‘Zwart’

Een écht modemeisje ben ik niet. Nooit geweest, eigenlijk. Natúúrlijk ben ik op de hoogte van de trends die komen en gaan. Ik houd me dagelijks bezig met het opsporen van de allernieuwste outfits en de stijl van de straat. Maar ik ben ervan overtuigd dat iedereen zich prettig, zelfverzekerd en mooi moet kunnen voelen in zijn of haar kleding: trend of geen trend. In mijn adviezen verplaats ik mezelf dan ook helemaal in mijn klant: leeftijd, stijl, figuur, gelegenheid, budget en uitstraling. Ik maak er elke keer weer mijn persoonlijke missie van om iemand honderd procent blij te maken. Al moet ik twaalf keer de Bastiaansen trap op en af voor het ideale kledingstuk en loop ik blaren onder mijn voeten: Ik geef niet op totdat er een lach uit de paskamer komt.

Onze Modestad hangt vol met de allermooiste stoffen en de meest uiteenlopende kleuren en prints. En ik? Voor mezelf houd ik gewoon stug vast aan mijn enige, echte favoriet: zwart. Zwart is mijn leidraad. Zwart kan gekleed, stoer of sexy zijn. Zomer of winter, ik draag zwart. Voor mij kan zwart altijd en met een vleugje Rock ‘n Roll voel ik mezelf “Sue-Anne”. Persoonlijk ben ik onze inkopers dan ook heel erg dankbaar voor het feit dat mijn favoriete kleur niet uit het winkelbeeld verdwijnt. (Dankjewel, Kim. Dankjewel, Henneke.)

Heel soms laat ik mijzelf wel eens verleiden door trendy babyblauw of zoet prinsessenroze. Maar dan weet ik dat, zodra ik een beetje ongemakkelijk de trap af loop, de grappen van mijn collega’s mij om de oren gaan vliegen. Er wordt luid geapplaudisseerd omdat ik eens even géén zwart draag. En in mijn kledingkast hangen echt wel “buiten de boot” items. Ik ben natuurlijk weleens gigantisch van mijn geloof gevallen door een jurk met lieve bloemenprint in mijn kast te hangen of thuis te komen met een paar prinsessenroze enkellaarzen.

Thuis heb ik een zoon op mijn arm en een dochter aan mijn been en ik betrap mezelf erop dat ook die twee steeds vaker in zwarte boots en Rock ‘n Roll outfitjes worden gehuld. Mijn allerliefste heb ik na jaren eindelijk zover dat hij een zwart lederen bikerjack aantrekt in plaats van bruin. En laten we wel wezen: ik ben nog lang niet rijp voor een aanleunwoning (al kan ik me soms wel zo voelen), maar ik ben ook geen achttien meer. Ik moet regelmatig een grijze haar uit mijn wenkbrauwen plukken, maar in mijn zwarte outfits word ik gelukkig nog weleens jonger geschat dan mijn werkelijke leeftijd. En ik kan je vertellen: dat kan het ego van een dertiger soms wel een beetje strelen.

Laat die zomer maar komen. Laat de zon maar schijnen. Ik ben er klaar voor. Mijn maxi jurk hangt al klaar. Mijn sandalen zijn gepoetst. De zwarte dan, hè. Niet die lieve bloemenprint of die zoete prinsessenroze.