Bouwstress

Het is zover. Ik had gehoopt dat het nog even wat langer op zich had laten wachten. Maar nee, in vol ornaat is het onze lichamen binnengedrongen: de bouwstress. Met slechts nog een kleine maand op de teller, breekt ons af en toe het zweet uit. Gelukkig wisselen we elkaar hierin goed af. Het is nog niet voorgekomen dat we het tegelijkertijd niet helemaal meer zien zitten, dus we trekken elkaar er fijn doorheen. De ene nacht schrikt Geert wakker met de twijfel of de kleur op de heren-afdeling wel echt het beste matcht bij het behang dat we voor ogen hadden. De andere ochtend word ik oververhit wakker van de onrust of we echt geen stofje zijn vergeten te bestellen.

De kids komen eigenlijk nog maar zelden een weekend thuis vanuit Amsterdam. Maar nu zo tijdens de verbouwing mogen we ze gezellig wat vaker verwelkomen in het Bavelse. Ze komen om beurten even kijken naar de status van de winkel. En dat vinden we fijn. Zo was laatst Monique bij ons en die vroeg me: ‘Zijn jullie niet super-trots?’. En ik betrapte me er zelf op dat ik tijdens deze verbouwing daar eigenlijk nog niet bij stil heb gestaan. We zijn een half jaar geleden met heel veel enthousiasme begonnen aan dit enorme project. En het is er niet één zonder risico’s. Dus Monique heeft gelijk! Het is nu al prachtig ook al is het nog lang niet af. Daar moeten Geert en ik nú al van genieten.

Want voor we het weten zitten we alweer op de eindstreep. Het is nu nog een kwestie van de laatste dingetjes uitzoeken als welk haakje er in welke paskamer komt. We hebben een fijn team uit de winkel samengesteld waar we de meeste interieur-beslissingen mee nemen. Onze architect én een externe interieur-styliste hebben we hieraan toegevoegd.

Het is nu overal nog een rommeltje, vanwege afdelingsverhuizingen is er iets minder ruimte dan normaal en er komt natuurlijk alleen nog maar nieuws bij. De stofwolken zijn ons om de oren gevlogen. We hebben de wc boven moeten delen met 40 werkmannen. Geert heeft gesjouwd als een os. En alle medewerkers kloppen iedere avond het bouwstof uit hun kleding. Maar dat maakt niets uit! Op het moment is er één afdeling mooi en op de andere wordt met man en macht gewerkt. Het einde is in zicht. Het einde is echt bijna in zicht…