Snel, snel, snel

Dat zijn de woorden die op verschillende vlakken in mijn leven steeds weer terug lijken te keren. Alles gaat altijd zo snel. De maanden, weken, dagen vliegen voorbij en voordat je er echt van hebt kunnen genieten biedt het volgende zich alweer aan. Zo zijn we afgelopen januari begonnen met de maandenlange voorbereidingen van ons Gouden jubileum, 50 jaar Bastiaansen Modestad. En nu, ineens zijn die 50 dagen achter de rug. Zelfs de tien dagen extra feest die we hebben gevierd met de Fashion 10 Daagse liggen inmiddels een aantal weken achter ons.

Het gaat allemaal zo snel dat we alweer tegen het einde van het seizoen aanlopen en zelfs het einde van het jaar is in zicht. Ik herinner me de afgelopen sale nog alsof het gisteren was en nu gaat over een paar dagen de najaars sale van start. En terwijl de écht koude dagen nog moeten komen beginnen wij over niet al te lange tijd de collectie voor zomer 2016 binnen te krijgen. Geloof me, voor je het weet zitten we weer in onze korte broek op het terras. Want zo werkt het in de mode, alles gaat snel snel snel en om het allemaal goed bij te kunnen houden moet je op de zaken vooruit lopen. In mijn hoofd loop ik eigenlijk al ruim een jaar vooruit. Winter ‘16/’17 moet namelijk ook al worden ingekocht. Daarvoor ben ik de afgelopen weken samen met Geert, Kim, Anne en Annebeth, onze inkooptoppers, druk in de weer en zijn onze agenda’s volgepland met inkoopafspraken. Dit allemaal om voor volgend jaar wederom een prachtige wintercollectie te kunnen samenstellen.

Door die enorm leuke maar oh-zo drukke feestplanning van dit jaar hebben Geert en ik besloten geen zomervakantie te nemen, en hebben we lekker doorgebuffeld in de zaak. Een paar daagjes om nog snel de batterij op te laden, voordat we weer vol de drukke decembermaand invliegen, kunnen we wel gebruiken. Wat zie ik dan ook uit naar aankomende wintersport. Één van de weinige familietradities die we graag in stand houden. Want ondanks dat onze kinderen all grown up zijn en een eigen leventje hebben is dit iets wat zij (gelukkig) nog steeds niet willen missen. En waar de periode zo rond de feestdagen voor velen juíst een tijd van snelheid, drukte en verplichtingen is zien wij het als een moment om bij te tanken. Zelfs het kerstdiner is voor ons totaal geen paniekpuntje.

Met het schaamrood op de kaken durf ik bijna niet te bekennen dat we vorig jaar na het skiën, gedoucht en wel, allemaal geen fut meer hadden om een uitgebreid diner te bereiden. Dus het ergste kerstscenario werd werkelijkheid en zaten we schandalig op eerste kerstdag met z’n allen in onze badjas aan de pannenkoeken. Dat betekende overigens niet dat het niet super gezellig was en we geen uren hebben getafeld. Want het hoeft allemaal niet zo bijzonder te zijn, juist dat moment samen aan tafel doet er voor mij toe. Heerlijk om de gesprekken te volgen waarbij er veel, vooral erg snel en een soms een beetje stout wordt gepraat.

Toch hebben we nu besloten het iets anders aan te pakken. Na dit niet al te romantische diner èn drie jaar op rij gourmetten, gaan we deze kerst allemaal 1 gerecht bereiden. Of je nu een keukenheld bent of niet. Ik durf nog geen uitspraken te doen over hoe het gaat uitpakken maar het idee is veelbelovend. Ik ben zo benieuwd wat iedereen hier (letterlijk) van gaat bakken! En mocht het allemaal toch helemaal in het honderd lopen, dan is een pannenkoekenbeslag natuurlijk zo gemaakt ;).